Deurne, het Antwerpse district, dat samen met Borgerhout al eens wenkbrauwen doet fronsen. Niet het meest sexy district van "het Stad", niet het mooiste, niet het veiligste, niet het meest vooruitstrevende, ... Waar Borgerhout nu druk bezig is met een tegenoffensief, blijft Deurne wat achterop hinken.
Zelf ben ik groot geworden in Berchem, voor een tijdje verhuist naar Wilrijk om uiteindelijk in Deurne-Noord te belanden. We wilden een herenhuis in/nabij de Stad met een atelier en een garage. We zochten op Zurenborg, het Zuid, het Noord, ... en vielen telkens achterover van het prijskaartje. En dan vonden we plots alles wat we wilden in één huis en dan wel in Deurne-Noord. Gewrongen tussen Borgerhout, Rivierenhof en Antwerpen-Noord. Waar ik eerst nooit wilde wonen, daar wil ik nu niet meer weg.
Enerzijds de immense drukte, want iedereen, alle kleuren en afkomsten wonen door elkaar en dicht bij elkaar gepakt. Anderzijds het Rivierenhof dat me adem geeft, waar het steeds fris ruikt en waar altijd iets te doen is. Het buurtgevoel, de kinderen blank en zwart, arm en rijk die samen spelen op het pleintje aan de nachtwinkel terwijl de Marokkaanse overburen op hun stoeltjes alles in het oog houden.
De trams die dag en nacht piepend voorbijrijden, maar die me ook in een mum van tijd tot Linkeroever of de Melkmarkt brengen. Ik wil het ook niet te idyllisch voorstellen echter. De rare figuren, de louche praktijken op straathoeken en mensen uit de rand van de maatschappij zijn immers ook talrijk aanwezig.
Vandaar deze blog ... een realistisch, maar beter beeld creëren van district Deurne, en in het bijzonder Deurne-Noord. Want er valt hier altijd iets te beleven. Goed en kwaad. Getto en chic. Sportpaleis en Rivierenhof. Mooi en lelijk.
